العلامة المجلسي

77

عين الحيات ( فارسى )

استعاذهء از شيطان ، و طلب مغفرت از گناهان مىنمايد ، كه خدا به فضل خود او را از ارجاس صورى و معنوى پاك گرداند . پس بار ديگر او را در مقام تطهير مىآورند ، كه رو و دو دستها و پاها و سر را كه در حالت صلاة در اكثر افعال به كار مىفرمايد پاكيزه گرداند ، و در آن ضمن از دعاهاى منقوله او را آگاه گردانيده‌اند ، كه اين اعضا نجاستهاى معنوى به‌سبب گناهان به هم رسانيده ، و استحقاق عقوبتهاى عظيم حاصل كرده‌اند ، پس بايد در اين وقت از خدا پاكيزگى معنوى را طلبيد ، و در اين ضمن او را متنبّه مىسازند كه بايد عبادت كرد تا خود را از اين عقوبات برهانى ، پس شوق عبادت زياده مىشود ، و بعضى از شهوات و علايق شكسته مىگردد ، لهذا در وقت رو شستن صورت مىگويد كه : خداوندا چون تو فرموده‌اى كه در روز قيامت بعضى از روها سياه خواهد بود ، و بعضى از روها سفيد و نورانى خواهد گرديد ، پس خداوندا روى مرا در آن روز سفيد گردان و سياه مگردان . و چون دست راست را مىشويد به ياد مىآورد كه خدا فرموده كه : در روز قيامت نامهء نيكوكاران را به دست راست ايشان مىدهند ، و نامه مجرمان را به دست چپ مىدهند ، و از خداوند خود مىطلبد كه نامهء او را به دست راست او دهد ، و برات مخلّد بودن بهشت را به دست چپ او دهد ، و حساب او را آسان كند و در وقت شستن دست چپ دعا مىكند كه خدايا نامهء اعمال مرا به دست چپ من مده ، و دست مرا در گردن غل مكن ، و مرا از جامه‌هاى آتش نجات ده . و چون مسح سر مىكند از خدا مىطلبد كه رحمتهاى خود را بر سر من فروريز ، كه سراپاى مرا فروگيرد . و چون مسح پا مىكند به ياد مىآورد كه با اين پاها بر صراط مىبايد گذشت ، و در آن روز پاهاى بسيار از صراط خواهد لغزيد ، پس ثابت قدم بر صراط را از خدا مىطلبد ، و طلب مىنمايد كه خدا او را توفيق دهد كه به اين پاها هميشه تحصيل رضاى الهى نمايد .